Geen woorden, maar daden.

"My good friends, for the second time in our history, a British Prime Minister has returned from Germany bringing peace with honour. I believe it is peace for our time."
Dit waren de woorden van Neville Chamberlain op het bordes van Number 10 Downing Street op 30 September 1938. Op 1 september 1939 begon WO2. Dit was de realiteit.

We leven in een kapitalistische wereld. Het overgrote deel van de mensheid gaat gebukt onder de uitbuiting van een kleine groep. De middelen waarvan deze machthebbers zich bedienen werden doorheen hun lange ervaring steeds geraffineerder. Een sociaal net en cultureel programma ordent ons leven in onderdanigheid. Een getrapte parlementaire democratie geeft een illusie van politieke vrijheid. Het leger paradeert op de nationale feestdagen. Op de achtergrond staan de uitsluitingen en de censuur. De fascistische dictatuur. Het militair regime. Dagelijks worden we overspoeld met woorden zonder werkelijke inhoud. De waarheid wordt ontkent. De klassenstrijd bestaat niet meer, het communisme is dood, leve de vrije markteconomie en de consumptiemaatschappij. Maar in de feiten ervaren de mensen de holle retoriek in de verarming ondanks grotere productiviteit en stress.
Het bovenstaande probeert het kader te schetsen waarin het geval HANS VAN TEMSCHE (HVT) zich afspeelt. Het geval HVT is niet alleenstaand en ook niet het eerste noch het laatste. Het is van alle tijden en alle windstreken. Het is de wanhoopsdaad van de gedesoriënteerde enkeling.
In tegenstelling tot onze machthebbers en hun koelies bekruipt me het gevoel al mijn uitspraken te argumenteren met feiten tot sluitende bewijzen. Op zich is dat al een probleem omdat de klasse die ons uitbuit over het quasi monopolie van informatie beschikt. Hun kranten en radio- en TV-stations dicteren hun stellingen. Ze zijn wel meesters in hun verfijnd woordgebruik om werkelijkheden die hun onwelgevallig zijn te verdoezelen. Ze zijn ook de beheerders van de archieven en bepalen de dagorde en de modaliteiten. Hun universiteiten leveren daartoe de brains.
- Op het assisenproces tegen Hans Van Themsche, staat de jongeman niet gewoon als moordenaar terecht, maar als racistisch moordenaar. Het is voor het eerst in de Belgische rechtsgeschiedenis dat die kwalificatie wordt gebruikt: racisme als verzwarende omstandigheid. -om slechts een voorbeeld aan te halen:
Ambassadeur van Marokko Mustapha Salahdine noemde, tegen de feiten in, de doodslag op Mohammed Achrak een “racistische actie” (Gazet van Antwerpen, 30-11-02)
De voorbeelden van racistisch getinte aanslagen zijn legio. Maar ze krijgen meestal niet die naam en dus ook niet de rechtmatige bestraffing. Zo zijn de persartikels en journalistieke uitlatingen de deksels van de doofpotten. Hoe controversieel ook de daad van HVT heeft een positieve doorbraak teweeggebracht ten aanzien van justitie.
Waar zich thans de hele zaak lijkt op toe te spitsen is vooreerst de strafmaat en de relatie tot de verantwoordelijkheid. In al de woordenretoriek komt ook wel eens een juiste opmerking of vraag naar boven. Wat moet de jury opmaken uit de totaal tegenstrijdige verslagen van de psychologen? Dat is slechts een met name genoemd onderdeel van de uiteindelijke manipulaties waaraan de juryleden bloot staan. Ze zijn het democratisch schaamlapje van het klassegerecht.
Het is waar dat HVT geen objectief proces kan krijgen. Niemand krijgt dat. De uitspraak van een proces is steeds de belangen afweging van de uitbuitende klasse. Wat verliest ze eraan om een - have not - streng te veroordelen of lijkt het haar nuttiger de feiten te minimaliseren. Deze oefening maakt de justitie in diens van haar broodheren.
Het is tijd na deze noodzakelijke inleiding als referentiekader in te gaan op HVT
HVT is sinds enkele maanden 18 jaar. Zou hij zelf weten wie hij is. Op het moment dat hij betrapt wordt op roken een mislukkeling. Dat de ontdekking van zijn rook- en drankgedrag en de bekendmaking daarvan aan zijn familie hem zo aangrijpt bewijst zijn idealisme. De gespletenheid van zijn wereldbeeld. Helemaal niet abnormaal en nog veel intenser bij een begaafde puber. Een merkwaardig iemand met minstens twee levens. Een leven conform aan de eisen van de door mij geschetste maatschappij en een gedroomd leven vol romantiek.
Laat ons maar eens de vloed aan informatie over HVT ondergaan.
Grootvader ( een been geamputeerd ) en diens gesneuvelde tweelingbroer waren oostfronters. Een brompot waarvan hij na zijn dood Mein Kampf en een dolk koestert en later aanvult met wapen-reliqua en documentatie. Interesse in Kendo. Grof fascistische muziek type Blood and Honour. Computerspelen als Counterstrike en Postal II. Tante Frieda Van Temsche is vooraanstaand actief lid van Het Vlaams Belang. Vader bakt frieten op de feesten van het Vlaams Belang maar minimaliseert zijn betrokkenheid en verleden (VOORPOST). Een ongelovig milieu zoals gebruikelijk bij oud-oostfronters. Een zoals Jolien Janzing in Humo schrijft overbezorgde moeder die een nefaste invloed uitoefent op een jeugdliefde ( een goth-periode ). Een moeder die overtuigd is van zijn hoogbegaafdheid. Een vader in een gezin van vier kinderen die veel werk heeft ( verschillende bronnen spreken van een gevuld orderboekje als schrijnwerker, anderzijds is er sprake van tewerkstelling in de technische dienst van Hemiksem) en dus weinig thuis is. Er zou ook een astmatische aandoening zijn welke hem fysiek beperkt. Waar minder over geschreven wordt is de toch wel ruime financiële armslag waarover HVT leek te beschikken. In Humo lezen we over zijn uitgangsleven en eventjes 500 euro pinnen is ook niet mis.
Positief zijn dan weer heel wat mensen uit zijn directe omgeving zoals buren, zijn Kendo-relaties, zijn leraars en medeleerlingen, zijn ex-liefje, zijn stamkroegvrienden. Eigenlijk zijn ze bijna een unanieme lofzang op deze zachtaardige, gevatte, toffe gast en dierenvriend. Hij speelt mee toneel, is klasse titularis, wordt halve finalist in het schaaktornooi. Heeft dank zij zijn in de vroege jeugd opgebouwde bijna encyclopedische dierenkennis goede resultaten zonder echt veel inspanning te moeten doen.
In Humo lezen we : "Hans was altijd aan het lachen, maar dat was maar een pose" zegt Ricky. "Die gast lag enorm in de knoop met zichzelf. Hij reageerde dat soms af door al het leed van de wereld op de allochtonen te steken. Als kind was hij gepest geweest door Marokkanen en hij zou die makakken weleens een lesje leren. Straffe praat, maar als ik heel eerlijk ben, zegden mijn kameraden en ik ook weleens zulke dingen. Maar daarom ga je nog niet tot actie over, hé".
Het warme nest - waar alles toegedekt werd - en vader de boodschap mee gaf welke hap uit het huishoudbudget hij nam en zich goed te gedragen had op het internaat, want een ander logement in Roeselare zou hij niet kunnen betalen - kwam wel hard over bij HVT. De verwittiging van vader was zeker aangekomen blijkt achteraf. Ook de mogelijkheid van onder moeders vleugels te kunnen ontsnappen leek verloren te zijn.
Was HVT dan een kameleon, was zijn braafheid dan uitsluitend mimicry. Was de geest van grootvader de motor tot ontwikkeling van een latent fascisme dat we allen in ons dragen ( Adorno heeft daarover uitvoerig geschreven ) Welke wereld was zijn natuurlijke biotoop? De wijk Neerland in Wilrijk of Roeselare?
Geen van beide!
In Wilrijk waar het Vlaams Belang nochtans een grote invloed heeft en zelfs bij zijn familie blijft het gedachtegoed van grootvader beperkt tot lippendienst en zelfs tot afvalligheid. Aan het gedrag thuis is niets heroïsch meer, het zijn bourgeois geworden. Ook met de Kendo-vereniging komt het tot een breuk. Zijn wereld lijkt bevolkt door vlaggen die hem vals voor komen en woorden die loos klinken zonder inhoud.
In Roeselare vind zijn maatschappelijk betere ik wel een zekere mate van welbehagen maar het Wilrijk van de Marokkanen versplintert de harmonie. Een andere agenda naast de studies lijkt zich aan te dienen. Ik citeer nogmaals Humo: Aan het VABI begon Hans steeds meer op te vallen. Hij liep rond in een lange, zwartleren jas en dat leverde hem de bijnaam Mister Black Magic op. Hij was excentriek en een tikkeltje mysterieus, je kon gewoon niet naast hem kijken.
Het gevoel van minderwaardigheid slaat om in een zoektocht naar een super-ego. Intelligentie is een scherp snijdend mes. Het oordeelt op jonge leeftijd al te absoluut in wit-zwart, goed-slecht verhoudingen. Hij is in wezen een oprechte idealist. Hij gaat recht door zee. Hij is de toetssteen voor de gemeenschap. Een zware last voor een pas achttienjarige waarvan blijkt dat de fysiek bepaald niet optimaal is. De brainstorm wordt geblust met videospelletjes, een extra stimulans voor a-sociaal gedrag. Eenzaamheid achter de pc en fundamentele onvrede met de maatschappij woekeren verder maar betere natuurlijke eigenschappen blijven strijden. Koppig worden deze stimulansen onderdrukt met alcohol en sigaretten. Het zijn feiten die hem ten gronde richten. Lege flessen en peuken. De getuigen van zijn ondergang.
De idealistische wereld, zijn territorium wordt bruusk ontheiligt, zijn diepste privacy geschonden. De deur moet ontsloten worden voor de opvoeder en deze ziet voor zijn ogen niet de superman maar een schender van algemeen aanvaarde maatschappelijke regels. Eenvoudige voorschriften waar eigenlijk geen intelligent iemand kan tegen zijn. HVT staat met zijn rug tegen de muur, zijn super-ego zal een zeer sterke impuls nodig hebben om de gekrenkte trots te helen.
Bijna machinaal ontwikkelt zich de dramatiek die eindigt in een tragedie. De feiten zijn voor wat justitie en pers wil meedelen gekend.
De wortel van dit kwaad is rancune, ressentiment, wrok, eigenliefde. De emotie bij uitstek waar het fascisme aan appelleert. In zijn vaandel draagt het Vlaams belang een zwarte leeuw van rood ontdaan uit wrok tegen het socialisme; een bekende leuze van haar beweging is: Eigen volk eerst: niet meer dan de collectiviteit van ik-ken eerst. Verkondigers van een heilsleer uitsluitend dienstig aan eigen volgelingen. De anderen zijn minderwaardig. Wat verkeerd gaat is de schuld van bevolkingsgroepen die geen knieval willen doen en dan nog meestal de minderbegoeden daarvan. Zo ook de wrok ten aanzien van Wallonië omwille van een historische achterstelling. Niet er bij vertellende dat niet de Waalse bevolking maar het kapitalisme en zijn ongelijkmatige ontwikkeling daarvan de schuld dragen. Tot de voornaamste punten van het Vlaams Belang programma van Wilrijk - ons lieftallig gebracht door Anke Vandermeersch - behoren veiligheid, nultolerantie criminaliteit en dergelijke "loze" woorden. Erger deze valse beloften verhullen het komende ware geweld dat ze willen installeren.
Frieda Van Temsche behoorde tot het Sint-Maartensfonds ( alhoewel in onmin met de katholieke wereld ) perverteerde deze club de liefdadigheid naar sympathie en steun aan de collaborateurs. De strijders tegen het goddeloos communisme. De nostalgie is onverwoestbaar bij dit taai ras dat zich niet bij de nederlaag kan neerleggen. Feitelijk weten ze dat hun tijd terug zal komen want fascisme gaat samen met de onafwendbare crisis van het kapitalisme en imperialisme. HVT was empathisch genoeg om grootvader te begrijpen, de boeken van Adolf Hitler waren in welwillende handen terecht gekomen. Maar de tijd was nog niet rijp voor HVT, zijn jeugddrang was te voorbarig en kon niet ingetoomd worden. Wellicht een commutatief-probleem in een wereld waarin men zelden openlijk praat over waarheden die niet aangenaam zijn.
Het gebeuren met de vijf Marokkanen was de geleiding naar het verdere plan. Humo: Hij sprak er over met een vriend die naast hem zat, dat hij zelfmoord wilde plegen en nog een paar "makakken" mee de dood in wou nemen. In onze praat maatschappij waar niets is wat het is of zelfs tegengesteld zijn ook deze woorden in de oren van zijn vriend maar uitingen in de wind. Maar HVT is ernstig en intelligent. Zijn super-ego kleed zich in een martelaarsrol. Als een demon is de grootvader op de achtergrond aanwezig. Unser Ehre heist Treue zo staat allicht op de dolk die hij erfde van grootvader. Geen woorden, maar daden!
Fascisme en de "pamperaars" - om eens in hun eigen terminologie te blijven - van deze gedachte - het Vlaams Belang - liggen wel degelijk aan de basis van het gedrag van HVT.
Ook tot het Fascistische dadengoed behoort het vleien naar boven toe en het schoppen naar onderen. Volstrekt in overeenstemming zoekt HVT zijn slachtoffers onder de in zijn optiek althans "minsten" van onze bevolking. De weerlozen.
Volgens de laatste berichten voert het groot-kapitaal een campagne om de kwestie Hans Van Temsche die zo onthullend is voor het latent fascisme te herleiden tot een individuele losstaande actie van een ontoerekenbare. Het begrip Asperger is een mooi woord ook. Iets nieuws nog. Iets waar de gewone mens zich nog kan aan vergapen. Wie er het slachtoffer van is moet het verkeerd gebruik van deze term in zijn slechtste zin ook maar ondergaan.
Het komt het Vlaams Belang natuurlijk niet goed uit dat HVT op die manier aan de orde van de dag stelt wat ons te wachten staat. Het masker van het Vlaams Belang moet voorlopig ongeschonden blijven, de ondermijning van de al wankele democratie is nog niet ver genoeg gevorderd. De woorden mogen nu nog niet omgezet worden in daden. Het geweld van Hans Van Temsche wordt samengevoegd bij het andere zinloze geweld dat nu volop in de belangstelling gekomen is. Zinloos geweld is een term als een illegale arbeider als geen naakt ontslag als afvloeiing als outplacement als vervroegd pensioen als uiteindelijk eindoplossing ( Endlösung ) Het is hard maar waar!
De maatschappij waarin we leven is een poel van tegenstellingen. De doodstraf uitvoeren is terecht afgeschaft. Levenslange opsluiting zonder enige hoop op toekomst lijkt nog erger en even inhumaan. Langdurige opsluiting voor een pas 19 jarige wel extra lang. Menselijkerwijze zou wederopvoeding ideaal zijn en een redelijke termijn daaraan verbonden op een tweede leven. Zou het Vlaams Belang dit laatste leuk vinden? Waarschijnlijk opteren ze voor de zwaarst mogelijk vernederende straf zodat hij ten volle een martelaarsrol tot hun glorie kan spelen.
Zo was de collectieve strafmaatregel van het Verdrag van Versailles de voedingsbodem voor het nationaal socialisme van A Hitler. Aldus recupereert het imperialisme de rancune tot een instrument om de bevolking nog dieper in de put te duwen.
In dit verband in de marge een geschiedenis van iets meer dan 50 jaar terug.
Aan de vooravond van haar executie schrijft Lucrèce Vanbillemont aan haar ouders:
... Aller Lieve Ouders wat ik jullie heb aangedaan vergeef het me. Lieve Ouders nogmaals sal ik jullie alles bekennen wat ik heb misdaan. En met veel liefde schenk ik me leven aan Onze lieve Heer omdat hij ons geliefd volk en vaderland mag sparen van het Cominisme en alle ander vervolging blijf altijd bidden hopen en betrouwen en aanvaard de beproeving met veel liefde en onderdanigheid. ... ( sic )
Het naderhand geïmproviseerd doodsprentje verschaft onder andere volgende gegevens
Lucrèce Vanbillemont geboren te Veurne December 1925 ( in werkelijkheid 6 december 1924 ) ter dood veroordeeld door de krijgsraad 5 juni 1945 - gefusilleerd 9 februari 1946.. er staat een gedicht bij van Ward Hermans
Na de oorlog werd Hermans door de Krijgsraad ter dood veroordeeld. In 1955 kwam hij vervroegd vrij.
Alhoewel zijn politieke rol toen was uitgespeeld bleef hij actief als publicist en dichter.

Het gedicht begint:

LUKRETIA. gij waart pas achttien jaar !
Zo jong !
.. Al biddend aan de paal zijt gij gefusilleerd.
Die u schoten, stonden het gezicht verweerd
Alsof van hun misdaad zelf geschrokken.
LUKRETIA ! Gij waart pas achttien jaar !
Ik noem Uw naam, streel in de geest uw haar,
En zoen uw mond. ...

Mijn commentaar hierbij :
Achttien jaar is wel een zeer dichterlijke vrijheid om
als een "lijkenpikker" schaamteloos in te spelen op rancune.
De " Hans Van Temsche's " ontlopen hun straf niet
de " De Winters " zien een lang leven tegemoet.

Tot slot en als sluitend bewijs van mijn stellingen

LETTERLIJK. De afscheidsbrief van Van Themsche
Er zijn geen woorden die de pijn verzachten voor wat ik jullie aandoe. Ik zal niet in de hemel op jullie wachten want die bestaat niet. De hemel is maar een goedkoop antwoord op de vragen die mensen zich stellen.
Mijn bloed leeft verder in jullie bloed. Ik leef verder in jullie. Er is een tijd van komen en gaan en mijn tijd van gaan is gekomen.
Er zijn ook voordelen. Nu ik er niet meer ben, is er meer geld. Meer geld voor de broers. Zij kunnen nu overleven. Zij hebben geen onzekere toekomst meer.
En ik, hoe zou ik het anders allemaal overleefd hebben. Wat moet ik gaan doen tussen al die domme mensen? Hoe zou ik de unief overleefd hebben?
Ik dronk omdat ik me verveelde. Ik voelde me beter als ik dronk. Al zal het safke (sigaret, nvdr) daar ook wel voor iets tussen zitten. Van roken word je heerlijk rustig. Op een pakje sigaretten staat: ’roken is dodelijk’. Ze hebben gelijk.
Ik wil ook niet sterven aan één of andere stomme ziekte of aandoening. Zet op mijn ‘plaat’ wel ‘Killed in action’
Jullie zijn de beste ouders die ik me kon wensen.
Hans

Deze afscheidsbrief weerspiegelt volmaakt zijn schrijver
Er zijn geen woorden ( in de optiek van HVT zijn er geen woorden meer voor de waarheid ) die de pijn verzachten voor wat ik jullie ( eigen clan, eigen volk ) aandoe. Ik zal niet in de hemel op jullie wachten want die bestaat niet. De hemel is maar een goedkoop antwoord op de vragen die mensen zich stellen. ( "Heidenen voor het Blok" is de titel van een uitstekend boek van De Morgen journalist Jan De Zutter. In dat boek onderzoekt De Zutter de band tussen extreem-rechts en het heidendom. ) Mijn bloed leeft verder in jullie bloed.( ZOALS DE GROOTVADER IN HEM VERDER LEEFDE - Blut und boden is Duits voor bloed en bodem, eigenlijk vrijwel hetzelfde aan volk en vaderland ) Ik leef verder in jullie. Er is een tijd van komen en gaan en mijn tijd van gaan is gekomen. ( blinde onderwerping aan irreële natuurwetten )
Er zijn ook voordelen. Nu ik er niet meer ben, is er meer geld. Meer geld voor de broers. Zij kunnen nu overleven. Zij hebben geen onzekere toekomst meer.
( in zijn superieure intelligentie hekelt hij hier ironisch de ouders )
En ik, hoe zou ik het anders allemaal overleefd hebben. Wat moet ik gaan doen tussen al die domme mensen? Hoe zou ik de unief overleefd hebben?
( Inderdaad tot het uiterste doorgevoerd is ironie een dodelijke kwelling )
Ik dronk omdat ik me verveelde. ( om de tijd vullen die nog niet rijp was voor zijn aanbruisend fascistische rancune ) Ik voelde me beter als ik dronk. Al zal het safke (sigaret, nvdr) daar ook wel voor iets tussen zitten. Van roken word je heerlijk rustig. Op een pakje sigaretten staat: ’roken is dodelijk’. Ze hebben gelijk. ( weer een staaltje van uiterste logische consequentie )
Ik wil ook niet sterven aan één of andere stomme ziekte of aandoening. ( Dit laat zijn super-ego niet toe ) Zet op mijn ‘plaat’ wel ‘Killed in action’ ( Geen woorden maar de dadendrang die ik niet kon voleindigen )
Jullie zijn de beste ouders die ik me kon wensen.

( Als ze ooit tot bezinning komen hierover lijkt me ook hun verder leven een hel )
Hans ( toch een beetje Duits klinkende naam )