Ballade voor Saddam.

 Gij, kameraden, die na mij de vrijheid ziet
 weet dat uw hart sterk zal zijn als steen
 want uw strijd is in geen geval voor niets
 immers de strijdende massa laat u nooit alleen
 Gij zag mij hangen, omringd van geen een
 Onttrokken aan elke medestander en kompaan
 maar mijn gewurgde lichaam zal bestaan
 en ieder zal aldus begrijpen en weten voortaan
 dat ik een obstakel was in het verschiet
 van de heersers en oorzaak van dit verdriet.

 Ik getuig nog, mijn omwonden keel gesnoerd
 aanhoort met woede mijn geluidloos wachtwoord
 van deze galg naar eenieder toe gevoerd
 verspreid, gedrukt, gefluisterd naar ieder oord
 Hoor toe, dit einde is nog maar een begin.
 Kapitaal, de bron van 's werelds felle onheil
 zal uiteindelijk ook in haar oude bedding sterven
 omdat ze mensen mist en ware liefde er in
 behept met al te perverse lust en al te geil
 gedreven door macht en eindeloos geldgewin

 De regen zal ook mij besproeien en begrijpen
 de zon zal ook mijn leden drogen en warmen
 al heeft men mij beschuldigd van vele vergrijpen
 en ergst van al zelfs van misdaden tegen armen
 Al heb ik nu geen standbeeld meer als held
 in de strijdende harten van mijn volk vind ik erbarmen
 want ik streed voor de olie en hun eigen geld
 ik liet de vuile vruchten van de uitbuiting niet rijpen
 en heb mijn ordewoord aan de buurlanden gemeld
 de vrijheid van het volk als wet hiertegen gesteld

 Heer, Allah zo gij bestaat, hoop had ik in u
 maar ik zeg luid vanuit mijn nabestaan tot u
 gij die mijn fakkel en ijver trots overneemt
 kameraden, nog voor de dag uw dood verneemt
 zorg dat de vreemde heerser U niet ontheemd.

een vlaamse villon