Introduktie  SOS KINDEREN IRAK.

p/a   SOS KINDEREN IRAK
        Hoefkensdijk 11
        4584 RS Kuitaart.
        Nederland
        Giro.: 01.04.253

1/ Algemeen

SOS Kinderen Irak Zeeland werd in het leven geroepen na de 1ste golfoorlog in 1991, met als doelstelling humanitaire hulp ten behoeve van het Iraakse volk, meer bepaald Iraakse kinderen, te organiseren.
Naast de humanitaire hulp werd tegelijkertijd aandacht gegeven aan de konkrete situatie waarin het Iraakse volk zich bevindt.

In maart 2003 werd een nieuwe militaire oorlog tegen Irak gestart, een illegale oorlogsdaad zonder instemming van de VN en, zoals nu reeds is gebleken onderbouwd door leugens en bedrog. Een kunstmatige “tsunami” trof Irak middels deze illegale oorlogsdaad en de menselijke ellende tengevolge van deze oorlog wordt gesmoord in een oorverdovende internationale stilte.

De Iraakse bevolking is er gedurende deze bijna 5 jarige bezetting nog veel slechter vanaf dan tijdens de periode van het opgelegde embargo.
De aangekondigde veelbelovende westerse “demokratie” betekent in Irak een waar bloedbad en alles behalve vooruitgang.

Een tweede Viëtnam
De huidige bezettingsmacht zal, zoals altijd al gesteld, nooit instaat blijken om de bezetting van Irak te handhaven.. Het aantal slachtoffers bij alle betrokken partijen zal voorlopig alleen maar verder toenemen. De “bevrijding“ van Irak heeft enkel als resultaat dood en verderf, geen enkele Irakees is zijn leven nog veilig, een korrupt Iraaks regime gebaseerd op de militaire steun van de VS laat het land leeglopen en verrijkt alleen zichzelf, ten koste van Irak en haar bevolking.
Een hoogtechnologisch leger mag dan wel geleid hebben tot de bezetting van het land, de hoogtechnologische bewapening en het gebruik van chemische wapens door de bezetter, mag dan al leiden tot vele meestal onschuldige burgerdoden, uiteindelijk is een nederlaag van het bezettingsleger een kwestie van tijd.

De aanvallen op de Iraakse steden, waarbij ook illegale wapens worden ingezet door de VS-troepen en waar massale moordpartijen mee gepaard gingen, hebben tot op heden nog steeds niet geleid tot een situatie waarbij de bezettingstroepen kunnen spreken van de “verovering” van ook maar één stad.
Het stilzwijgen van de wereldgemeenschap over de aan gang zijnde oorlogsmisdaden is oorverdovend, de geschiedenis zal de oorlog tegen Irak onvermijdelijk moeten gaan veroordelen als een enorme misdaad tegen de mensheid.

In het Zuiden van Irak werd de havenstad Basra in 2007 ontruimd door de Britse troepen. De stad zelf is nu dankzij de invasie en de jarenlange bezetting, verzeild in een komplete chaos, waar niemand’s leven nog veilig is, waar ekstremistische groepen nu de dienst uitmaken, al dan niet gesteund vanuit Iran.

Ondertussen worden overal in Irak de bezettingstroepen inklusief hun kollaborerende medewerkers nog steeds geregeld aangevallen, met een tempo van gemiddeld 100 per dag. Zelfs in de zogenaamde ekstra beveiligde “groene zone”in Bagdad, waar de regeringsgebouwen e.d. zich bevinden, is de bezetter en de met hun kollaborerenden niet eens veilig. Geen enkele VS-soldaat is zijn leven zeker in Irak.
De inzet van moordlustige huurlingen die Amerikaanse soldaten moeten vervangen hebben het geweld verstrekt en de haat tegen de bezetters verder opgedreven.

In een poging van de VS om het land in de greep te kunnen houden worden er alle mogelijke middelen aangewend om Irak in een burgeroorlog te storten. Aanslagen gepleegd op louter niet militaire doelen maar rechtstreeks gericht tegen groepen, zoals sjiieten, soennieten e.d. , vinden plaats op initiatief van de buitenlandse geheime de diensten zoals de CIA, de Mossad of MI5.

Geurilla voorbereid
Nog voordat de daadwerkelijke oorlog tegen Irak een aanvang nam, werden grote delen van het Iraakse leger en de inlichtingendiensten ontbonden, wapens en munitievoorraden werden doorheen het hele land verspreid, de leiding werd gedecentraliseerd en er werden dossiers m.b.t. informatie over de ontbonden troepen vernietigd. De gedemobilseerde troepen en organisaties werden achter de hand gehouden om pas aktief te worden nadat de bezetting van Irak een feit zou zijn geworden. Het was immers duidelijk voor de Irakezen, dat een frontale reguliere oorlog tegen het VS-leger nooit kon gewonnen worden; een stadsgeurilla drong zich als oplossing op, reeds lang voor deze laatste oorlog begon. Een stadsgeurilla, omdat de geografische omstandigheden in Irak zich niet lenen voor een andere vorm. VN-inspekteurs zoals Scott Ritter, die destijds in Irak aanwezig waren om de zogenaamde massavernietigingswapens op te sporen, rapporteerden geregeld naar hun meerderen, dat zij geen massavernietigingswapens konden aantreffen, maar dat zij wel daadwerkelijk konden konstateren dat er een geurilla-oorlog werd voorbereid.
Het verzet in Irak is van bij de start uitgegaan van een zelfstandige strijd zonder mogelijke steun uit het buitenland.

Tijdens het laatste bezoek aan Irak door vertegenwoordigers van onze groep in 2002 (de mede door SOS Kinderen Irak georganiseerde internationale vredesmissie) liet Tarik Aziz ons reeds weten, dat alleen een wonder de VS zou kunnen doen afzien van een aanval en poging tot bezetting van Irak. Irak had zich terdege op een bezetting voorbereid.

VS-oplossingen
De oplossing die zich meer en meer opdringt aan VS-zijde om de weerstand in Irak te verzwakken, is het aanscherpen van de tegenstellingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Irak (verdeel en heers). Daartoe worden zelfs aanslagen gericht tegen specifieke bevolkingsgroepen door de bezetter zelf, niet uit de weg gegaan, om deze dan later in de schoenen te kunnen schuiven van het georganiseerde Iraakse verzet.

De opdeling van Irak in 3 delen lijkt ook een (nood)oplossing die wordt aangehangen, met als doel Irak voor eens en altijd van het grote politieke wereldschouwtoneel te kunnen gaan weren.
Een dergelijke oplossing houdt evenwel het gevaar in dat de machtspositie van Iran veel groter zal gaan worden. Trouwens de hele situatie met betrekking tot de situatie in Irak lijkt er nu op uit te draaien dat vooral Iran als voorlopige grote winnaar uit de hoek dreigt te komen, dankzij de bezetting.

De oorlog Irak – Iran lijkt alsnog door Iran gewonnen te gaan worden, tenminste Iran hoopt alsnog de doelstellingen van de Irak-Iran-oorlog binnen te gaan rijven. Deze keer dankzij de militaire inbreng van de VS, gewild of ongewild. De recente terugtrekking van de Britse militairen uit Basra verstrekte, zoals gesteld, nu de inbreng van pro-Iraanse milities.

Europa
Europa zou goed geplaatst moeten zijn, om te weten wat bezetting en kollaboratie inhouden. Wat krom is moet niet recht worden gepraat en het rechtvaardige verzet in Irak mag niet over dezelfde kam geschoren worden als blind terrorisme. Het komt er op aan, de juiste keuze te maken en de scheidingslijn te leggen waar ze moet liggen, namelijk tussen gerechtigheid en onrecht. Helpen om zo snel mogelijk een einde te maken aan de illegale bezetting van Irak is op termijn de belangrijkste investering in de strijd tegen terrorisme. Europa mag in de visie van SOS Kinderen Irak, niet meegaan in de logika om Irak met massale bombardementen te “paciferen”. In dat geval zou Europa zich medeplichtig maken aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid.

John Pilger, een gezaghebbende politiek analist, zei over de oorlog dat de toekomst van de wereld van de sterkte van het Iraakse verzet zou afhangen. Want als het verzet verzwakt dan zou de VS ook Syrië en Iran aanpakken en overal ter wereld het script uitspelen van “the empire strikes first”: vanuit de lucht of zelfs vanuit de ruimte met een verpletterende technologische en militaire overmacht alle rebellen treffen en zijn nieuwe dominantie opleggen. Deze strategie is spaak gelopen dankzij het verzet in Irak.
Binnen die visie vormt het Iraakse verzet, hoe kontraversieel ook, een wezenlijke onderdeel van de strijd voor behoud van de wereldvrede


2/ Werking :   think global, act local

Behalve de inzameling voor humanitaire akties, ligt het zwaartepunt van SOS Kinderen Irak op hoofdzakelijk voorlichting en informatieverschaffing. De fondsverzameling ten behoeve van de humanitaire akties wordt zeker uitdrukkelijk gerelateerd aan de voorlichting en informatieverschaffing. Daarnaast is er, bij de akties de aktieve inzet voor herstel van de vrede in het Midden-Oosten, in Irak in het bijzonder.

SOS Kinderen Irak is evenwel zeker de mening toegedaan, dat het niet de materiële rechtstreekse hulpverlening is of zal zijn, die de situatie in derde wereld landen, zoals ook Irak, uiteindelijk zal verbeteren. Veeleer moet de nadruk liggen op de voorlichtingsaktiviteiten in de eigen regio. Think global, act local!
Zolang immers de machtsverhoudingen op wereldvlak intakt blijven, blijft het rommelen in de marge, zijn het druppels op een hete plaat. Sinds WOII heeft men het ene ontwikkelingsprogramma na het andere gelanceerd. De kloof werd alleen maar groter. Alleen die landen uit het Zuiden waar de interne machtsverhoudingen gewijzigd zijn, zo dat ze in staat waren te breken met de logika van het wereldkapitalisme of deze althans sterk in te perken, zijn er in geslaagd een grote sprong voorwaarts te maken op het vlak van sociale en ekonomische ontwikkeling. VN-rapporten vergelijken in dat verband de sociale verwezenlijkingen van China en India. Andere voorbeeld uit de VN-rapporten in deze zijn Cuba en Viëtnam. Irak was voor de VS-invasie (1991) ook een voorbeeld uit de VN-rapportages

SOS Kinderen Irak tracht traditioneel zoveel als mogelijk, haar werking te organiseren via en met andere organisaties, dikwijls organisaties met de meest uiteenlopende doelstellingen. Middels deze manier van werken slaagt SOS Kinderen Irak er in, om zoveel mogelijk belangstellenden te bereiken met een minimum aan inzet van eigen menskracht. Daarenboven worden via andere organisaties belangstellenden bereikt die soms ver van de problematiek afstonden; SOS Kinderen Irak vermijdt door deze werkwijze ook het gevaar van “gepreek” voor eigen parochie.

SOS Kinderen Irak gaat er van uit, dat haar werking niet afhankelijk mag zijn van eksterne financiële bronnen of eksterne organisaties. SOS Kinderen Irak gaat uit van het principe “steunen op eigen krachten”, zonder daarbij andere organisaties en / of opvattingen te mijden, integendeel zelfs. SOS Kinderen Irak waakt er over, dat zij als onafhankelijke organisatie blijft voortbestaan, d.w.z. SOS Kinderen staat helemaal los van alle politieke partijen of andere groeperingen.

Voor de informatie opbouw uit Irak, maakt SOS Kinderen Irak gebruik van een steeds toenemend aantal internetkontakten uit het Midden-Oosten zelf, maar ook veelal vanuit de VS en andere Europese landen.
SOS Kinderen Irak doet zoveel als mogelijk, m.b.t. het uitgeven van informatiemateriaal, alles ook in samenwerking met andere organisaties.

Met de organisatie “Geneeskunde voor de Derde Wereld” bestaat vrij veel kontakt en e.e.a. heeft in het verleden geleid tot de inzameling van fondsen (en materiaal) ten behoeve van Iraakse (kinder)oorlogsslachtoffers. Het materiaal werd bezorgd via de organisatie Geneeskunde voor de Derde Wereld. De aktie wordt verder gezet in 2007, zij het dat de situatie ter plaatse, in Irak, een daadwerkelijke zeer zware belemmering vormt.
De kontakten voor hulpverlening in Irak vormen een zeer groot probleem. De direkte hulpverlening, hoe beperkt ook van onze toch kleine organisatie, lagen zowat stil in 2007.

Direkte steun werd, uitzonderlijk, wel verleend aan een hulpverleningsprojekt in Libanon ten behoeve van opvang van kinderen in een vluchtelingenkamp. Het betrof het Palestijne Jeugdcentrum in het Chatila kamp te Beirut.
Via rechtstreekse kontakten werd de hulp (samen met hulp van andere organisaties) ter plekke bezorgd.

Via Geneeskunde voor de Derde Wereld (G3W) werden de eerste kontakten in 2005 gelegd met “Doctors for Iraq” (Dr. Salam Ismaël), wat in 2006 resulteerde in het zenden van missies van Doctors for Iraq naar de Al-Qaim regio in Irak. Eén van deze missies werd toen volledig gefinancierd worden door SOS Kinderen Irak. In 2007 ging het kontakt met deze missie verloren. Pogingen om kontakten te herstellen, via G3W liepen tot op heden op niets uit.

G3W bekeek ook de mogelijkheden voor een middellang termijn projekt van opleiding van artsen in het monitoren en dokumenteren van mensenrechtenschendingen en schendingen van het Internationaal Humanitair recht te financieren i.s.m. de International Federation of Health and Human Rights organisations. SOS Kinderen Irak wilde dit projekt ondersteunen, maar wacht op een verzoek van G3W in dit verband. Dit verzoek bleef echter tot op heden uit, of dit projekt alsnog doorgang zal kunnen vinden is heel onzeker geworden.

Naast de inzet voor de humanitaire steun ligt zoals eerder gesteld, de nadruk op de voorlichtings- en informatietaak.


SOS Kinderen Irak steunt hiervoor ook het (B)Russeltribunaal. (www.brusselstribunal.org) Begin 2004 werd de eerste bijeenkomst georganiseerd van het (B)Russeltribunaal te Brussel. Een opzet in de aard van het Russeltribunaal destijds m.b.t. Viëtnam. Vooral de door SOS Kinderen Irak gesteunde Belgische zusterorganisatie SOS Irak leverde bij de opzet veel werk en tal van prominenten uit heel de wereld hebben er aan deelgenomen. Het tribunaal werd gehouden in een 14-tal grote steden in de wereld en de laatste bijeenkomst vond ondertussen plaats in Istanbul in 2005. De start van het tribunaal te Brussel was voor de ganse internationale opzet van groot belang. De aktiviteiten van dit Tribunaal werden in 2006 en 2007 niet stilgelegd en er wordt, op verzoek van onze organisatie, gezocht naar verdere mogelijkheden voor meer praktische inzet. Deze praktische inzet, naast het uitgebreide netwerk via internet, is naar het oordeel van SOS Kinderen Irak nog te minimaal. SOS Kinderen Irak wil voorkomen dat het Brusselstribunaal een virtuele organisatie gaat worden, weliswaar met kontakten over de hele wereld, maar te beperkt in aktiviteiten in de eigen daadwerkelijke praktische leefwereld. SOS Kinderen Irak wil de motor zijn om het praktische werk in de eigen omgeving meer leven in te blazen.
SOS kinderen Irak is vertegenwoordigd in het Brusselstribunaal.

SOS Kinderen Irak zorgt voor de Nederlandse deelname en kontakten, niet enkel als vanzelfsprekend vanuit Zeeland, maar ook voor deelname vanuit de rest van Nederland. Zeeland blijft evenwel de thuisbasis van SOS Kinderen Irak. De basisslogan is: “ THINK GLOBAL, ACT LOCAL ! “

De organisatie Stop USA (B) onderhoudt nog steeds goede kontakten met SOS kinderen Irak en vooral op het vlak van uitgifte van publikatiemateriaal wordt hier nog steeds veel steun van ervaren.

In Nederland, behalve in Zeeland dus, blijkt de bekendheid van SOS Kinderen Irak nog steeds te groeien, vooral op het vlak van informatievoorziening wordt er nogal beroep gedaan.
Omwille van de (on)mogelijkheden blijft SOS Kinderen Irak toch vooral regionaal gebonden aan Zeeland. Nauwere samenwerking werd ook in 2007 verder bewerkstelligd, specifiek in Zeeland, met andere organisaties ook betrokken bij het Midden-Oosten.

De kommunikatiemiddelen via internet nemen een steeds belangrijkere rol in en de destijds t.b.v. SOS (kinderen) Irak ontwikkelde website heeft een niet te onderschatten waarde. Als gevolg van internationale gebeurtenissen of gebeurtenissen in Irak zelf, loopt het aantal bezoekers zelfs geregeld op.
De uitbreiding van de website is dan ook een steeds aanwezig punt van aandacht geweest en is dat nog.
Het werk en beheer van deze website werd opgenomen door onze Belgische zusterorganisatie, SOS Irak. Een deskundige vrijwilliger stopt enorm veel tijd in het aktueel houden van de website, de diskussies via de website e.d.
De Website van het “Brussels tribunaal” heeft echter ook in 2007 (zoals voorgaande jaren) veel tijd gevergd van onze aktieve “Webwerkers”, waardoor de aktualisering van de eigen website soms is komen achter te lopen, hetgeen evenwel zoveel mogelijk werd opgevangen door het leggen van “links”.
www.sosirak.org  &   www.sosiraq.org.

Naast de vernoemde websites, werd er overigens een link gelegd naar een nieuwe zelf opgestarte website, die zich weliswaar niet beperkt tot Irak. Desondanks is ook deze website een gekend aanknopingspunt geworden. www.brusselaers.eu

Verarmd Uranium
Verarmd uranium dat gebruikt werd (en wordt) in de bewapening is een nog steeds erg onderkend gebeuren, dat nochtans grote desastreuse gevolgen kan hebben en dat in Irak al heeft. De gevolgen van het gebruik van verarmd Uranium zijn afschuwelijk en het einde van die miserie is nog lang niet in zicht. Opruiming van radio-aktieve resten van gebruikt wapentuig in Irak is nog steeds niet kunnen geschieden! Door weersomstandigheden zijn de radioaktieve besmettingen veelal afgedekt met zand en op weg naar het grondwater, of hebben dit al bereikt. De streek van Basra alleen al, was reeds in 2002 een ernstig getroffen gebied.
SOS Kinderen Irak tracht m.b.t. het verarmd uranium in de bewapening zoveel mogelijk informatie in te winnen en te verspreiden. Daartoe bestaan ook kontakten met anti-nukleaire-aktiegroepen.
Het gebruik van verarmd uranium in de bewapening is een problematiek die de grenzen van het Midden-Oosten-konflikt ver zal overstijgen! Het gebruik van Verarmd-Uranium in de bewapening zal voor de mensheid enorme negatieve, nog niet te overziene, gevolgen gaan hebben!
Te weinig komt deze vorm van bewapening, onder de aandacht van het grote publiek, nochtans is het belang daarvan onmetelijk.

Behalve het gebruik van verarmd-uranium is daarenboven het gebruik van chemische wapens in de strijd tegen het verzet reeds openlijk toegegeven en goedgepraat. Men kan zich ondertussen nogmaals de vraag stellen, wie met welke redenen Irak is binnen gevallen en wie er zich uiteindelijk schuldig maakt aan de inzet van wapens of andere methoden zoals marteling van gevangenen?
Diegene die de macht op dat moment heeft, maakt blijkbaar op dat moment uit wat goed en slecht is ?