V-Staten

2009

Een vergissing van Nobelprijs-formaat.
De Amerikaanse president kreeg een onderscheiding in de vage hoop dat hij in de toekomst zal slagen.
Zó wanhopig is de situatie in het Midden-Oosten geworden.
Robert Fisk in The Independent on Sunday (GB), 11 oktober 2009.
Oorlog en vredesprijzen
De onthutsende toekenning van de Nobelprijs zet Barack Obama op de lijst van winnaars die vrede beloofden maar oorlog najoegen.
Howard Zinn in The Guardian (GB), 10 oktober 2009.

De VS willen 20.000 soldaten erbij om de Taliban te bevechten in Afghanistan. L.B. 30-08-09
Volgens THE INDEPENDENT zal de commandant dan de NAVO-troepen in Afghanistan verzoeken om 20.000 extra soldaten, om in te zetten tegen de Taliban.
Deze vraag van Generaal Stanley McChrystal zal bijna zeker leiden tot de verhoging van het aantal Britse militairen in Helmand, ondanks de groeiende oppositie tegen de oorlog.
De vraag om meer soldaten komt nu wel in een tijd van toenemende discussie over de rol van de NATO in Afghanistan. De maand juli / augustus 2009 zag men een record aantal doden en (zwaar)gewonden bij de NAVO-troepen. De meeste doden en gewonden komen van de bermbommen waartegen de westerse troepen tot op heden geen vat blijken te kunnen krijgen.

Russische expert: “VS vallen in juli 2010 uiteen” Bron: HLN 31-08-2009
“Barack Obama heeft de mentaliteit van een maatschappelijk werker en zal Amerika naar een crash leiden”, zegt de Russische politoloog Panarin.
“De Verenigde Staten houden in juli 2010 op te bestaan.” Dat heeft een Russische politoloog vandaag gezegd bij de voorstelling van zijn boek over dit onderwerp, waarin hij de Amerikaanse president Barack Obama vergelijkt met de laatste Sovjetleider, Michail Gorbatsjov.
“De kans dat de VS in juli 2010 ophouden te bestaan, is groter dan 50 procent”, zei Igor Panarin, professor aan de diplomatieke academie van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken.
“De investeerders zullen geschokt zijn door de resultaten van het financiële boekjaar dat op 30 september afloopt.”
Katrina
Panarin voegde eraan toe dat het desintegratieproces in november zou beginnen. Verwijzend naar orkaan Katrina, het geweld door minderjarigen, eenoudergezinnen, overbevolkte gevangenissen en de overvloed aan homoseksuelen, besluit de auteur dat de Amerikaanse samenleving aan de vooravond van een ‘psychologische ramp’ staat.
Obama = maatschappelijk werker
Panarin trekt ook parallellen tussen de huidige VS en de Sovjet-Unie voordat ze uiteenviel.
“De Amerikaanse schuld is op elf jaar tijd met zeven vermenigvuldigd. Onder Gorbatsjov werd de Sovjetschuld met vijf vermenigvuldigd”, benadrukt hij. “Obama heeft een mentaliteit van een maatschappelijk werker, hij spreekt goed, maar hij had nooit de leiding over iets.
Hij zal Amerika naar een crash leiden.”
Vladimir Mamontov, hoofdredacteur van de krant Izvestia, die bij het Kremlin aanleunt, legde op dezelfde persconferentie uit dat hij de standpunten van Panarin publiceerde
“omdat ongewone versies de lezers helpen surfen tussen monotone informatie”. Voor politoloog Fjodor Loekjanov, hoofdredacteur van de krant ‘Rusland in de Globale Wereld’, hebben de voorspellingen van Panarin geen enkele waarde voor de specialisten.

Rimington heeft gelijk. Dit is een recept om terroristen te maken
Ik had nooit gedacht dat ik het nog eens zou zeggen, maar Stella Rimington heeft gelijk. Het vroegere hoofd van MI5, die carrière heeft gemaakt door tijdens de jaren tachtig de meest smerige operaties van de veiligheidsdienst te organiseren tegen de mijnwerkersbond en de IRA, heeft nu gewaarschuwd dat de regering de terroristen de kans heeft gegeven om zich "meer te kunnen rechtvaardigen" doordat de mensen het idee hebben gekregen dat ze "in angst leven in een politiestaat". Natuurlijk deden de ministers haar opmerkingen af als nonsens en beschuldigden haar ervan "de vijand in de kaart te spelen". Maar de schade is al geleden. Het feit dat de vrouw die eens de koningin der Britse spionnen werd genoemd de regering beschuldigt van roekeloos contraproductief autoritair gedrag is van bijzonder gewicht. Daarbij wordt terloops de traditionele verhouding tussen Labour en de geheime staat op zijn kop gezet. Rimington ging nog verder en beschuldigde de VS vanwege Guantanamo en foltering, maar viel toen terug in haar oude rol door te benadrukken dat MI5 "dat soort dingen niet doet".
Nee, zoals we inmiddels weten, besteedt MI5 dat werk uit aan anderen, terwijl hun inlichtingenofficieren klaar staan om een "mildere behandeling" te regelen als het slachtoffer meewerkt. In steeds meer gevallen is de Britse medeplichtigheid bij de geheime misdaden in de oorlog tegen het terrorisme nu aan het licht gebracht. Maar nergens duidelijker dan bij de zeven jaar durende beproeving van Binyam Mohamed, de laatste Britse gevangene in Guantanamo. Minister van buitenlandse zaken David Miliband heeft zich in allerlei bochten moeten wringen om te voorkomen dat de details van zijn kidnapping door de CIA en de door de CIA georkestreerde foltering in vier landen bekend werden.
Seumas Milne in The Guardian (GB), 19 februari 2009

Elke dag plegen 18 Amerikaanse oorlogsveteranen zelfmoord.
En elke nacht slapen 200.000 veteranen op straat.
Dat is de crisis die generaal Eric Shinseki straks erft wanneer hij aan het hoofd van het Departement voor Veteranenzaken komt.
De meeste waarnemers zijn het erover eens dat generaal Eric Shinseki op 20 januari, wanneer de Senaat hem aanduidt als het nieuwe hoofd van het Departement voor Veteranenzaken, een organisatie in crisis erft.
Er plegen meer Amerikaanse oorlogsveteranen zelfmoord dan er Amerikaanse soldaten sterven tijdens gevechtsopdrachten.
En een op drie daklozen in de VS heeft zijn land gediend als soldaat.
De niet-partijgebonden Rand Corporation schat dat 300.000 veteranen uit de oorlogen in Irak en Afghanistan aan post-traumatic stress disorder of een zware depressie lijden en dat 320.000 anderen hersenschade hebben opgelopen, vaak als gevolg van bermbommen.
Minder dan de helft daarvan krijgt bijstand van de regering die hen naar het slagveld stuurde.
Gewonde veteranen moeten gemiddeld zes maanden tot twee jaar wachten alvorens ze weten of ze voor een uitkering in aanmerking komen en velen zijn afgewezen wanneer ze om medische verzorging vroegen.
Veteranen hopen dat Shinseki’s goede reputatie tot een grondige verandering leidt. Onder de regering-Bush probeerde het departement de problemen te verdoezelen. Een berucht voorbeeld is dat van Ira Katz, hoofd van de afdeling geestelijke gezondheid bij Veteranenzaken. Hij had een woordvoerder van het agentschap opgedragen niet aan het CBS-journaal te zeggen dat maandelijks 1000 veteranen die in behandeling zijn bij Veteranenzaken, een zelfmoordpoging doen. Het onderwerpveld van Katz's e-mail luidde: "Shh!"
Wie wel de aandacht op het probleem vestigde, werd gestraft. In 2006 verklaarde een andere topambtenaar bij Veteranenzaken, Frances Murphy, aan het medische tijdschrift Psychiatric News dat de wachtlijsten voor geestelijke gezondheidszorg zo lang waren dat de verzorging “virtueel ontoegankelijk” was. Enkele dagen later werd Murphy ontslagen.
Woensdag (14 januari), bij de senaatshoorzitting voor zijn aanduiding, beloofde Shinseki het departement grondig te hervormen, de lange wachttijden in te korten, “stiptheid en consistentie” in de behandeling van uitkeringsaanvragen te introduceren en het bureaucratisch proces transparanter te maken en meer een beroep te doen op nieuwe technologieën.
Zelf een gewonde veteraan
De bekrachtiging van Shinseki’s benoeming gebeurt op 20 januari, dezelfde dag dat Barack Obama wordt ingezworen als nieuwe president van de VS.
Shinseki, die een voet verloor in de Vietnamoorlog, staat hoog aangeschreven bij zowel Democraten als Republikeinen. “Als gewonde veteraan begrijpt hij de problemen van de veteranen zeer goed, niet alleen die wanneer ze terugkeren naar huis maar ook alledaagse problemen die de meeste burgers niet zouden begrijpen”, zegt Irakveteraan Ernesto Estrada van de organisatie Swords to Plowshares.
Shinseki lag zelf ook overhoop met de regering-Bush. Toen hij waarschuwde voor de langetermijngevolgen van de oorlogen in Irak en Afghanistan, sloeg de regering dat in de wind. In 2003, kort na de invasie in Irak, nam Shinseki ontslag uit het leger. Obama koos Shinseki naar eigen zeggen omdat die “het bij het rechte eind had” toen hij voor de gevaren van de oorlog in Irak waarschuwde. (Aaron Glantz, IPS ) SAN FRANCISCO, 15 januari 2009.

2008

"De rijken bereiden een coup voor" Door Michael Moore 30/09/2008.
Laten we maar meteen terzake komen. De grootste hold up aller tijden in dit land vindt plaats terwijl u dit leest. Alhoewel er geen wapens mee gemoeid zijn, worden 300 miljoen mensen gegijzeld. Laat er geen misverstand over bestaan: na in de afgelopen vijf jaar een half biljoen dollar gestolen te hebben om de zakken te vullen van de oorlogsprofiteurs, na de zakken gevuld te hebben van hun collega-oliebaronnen a rato van meer dan 100 miljard tijdens de voorbije twee jaar, beginnen Bush en zijn vrienden – die binnenkort het Witte Huis moeten verlaten - de Amerikaanse schatkist te plunderen. Ze proberen zoveel mogelijk zilverwerk mee te slepen op hun weg naar de uitgang.
Wat ze ook zeggen, hoeveel ijzingwekkende woorden ze ook gebruiken, ze gaan door met hun oude truuk om angst en verwarring te zaaien in een poging om zichzelf en de hoogste één procent schandalig rijk te maken en te houden. Lees bijvoorbeeld de eerste vier paragrafen van een artikel in de New York Times van maandag en u zal begrijpen waar het werkelijk om draait:
“Op het zelfde moment dat beleidsmakers werkten aan de details van het 700 miljard dollar reddingsplan voor de financiële sector, begon Wall Street al uit te kijken naar manieren om er van te profiteren.”
“Financiële bedrijven lobbyden om alle problematische investeringen te beschermen, niet alleen die investeringen die gerelateerd zijn aan hypotheken.”
“Tegelijkertijd dingen investeringsbedrijven naar het contract om alle activa te controleren die de schatkist bij de financiële instellingen weghaalt, een rol die hen honderden miljoenen dollars per jaar aan honorarium kan opleveren.”
“Niemand wil uitgesloten worden van het voorstel van de schatkist om slechte activa van de financiële instellingen over te kopen.”
Ongelooflijk. Wall Street en zijn achterban hebben deze knoeiboel gecreëerd en nu gaan ze hem opruimen als bandieten. Zelfs Rudy Giulani lobbyt voor zijn firma in de hoop aangenomen en betaald te worden als consult in het reddingsplan.
Het probleem is dat niemand echt weet waar die ineenstorting nu eigenlijk over gaat. Zelfs de minister van Financiën Henry Paulson geeft toe dat hij niet weet welk bedrag er precies nodig is (hij koos zomaar het nummer 700 miljoen!).
En toch krijsen ze dat het einde nabij is. Paniek! Recessie! De grote depressie! De millenium bug! Vogelgriep! Killer bijen! We moeten het reddingsplan nu goedkeuren! De hemel valt naar beneden!
Naar beneden voor wie? Niets in dat hele plan zal de prijzen van de brandstof doen dalen die u nodig hebt om op je werk te geraken. Niets in dat plan zal u beschermen tegen het verlies van uw huis. Niets in dat plan zal voor gezondheidszorg zorgen.
Gezondheidszorg? Mike, waarom kom je daar nu mee af? Wat heeft dat nu te maken met de Wall Street crisis?
Dat heeft er alles mee te maken. Deze zogenaamde ineenstorting werd in gang gezet doordat mensen hun hypotheek niet langer konden betalen. Weet u waarom zoveel Amerikanen hun huis verliezen? Als je de Republikeinen moet geloven is dat omdat te veel working class idioten hypotheken kregen die ze zich eigenlijk niet konden veroorloven. Hier is de waarheid: de nummer één reden dat mensen failliet verklaard worden is hoge medische kosten. Simpel uitgedrukt: mochten we universele gezondheidszorg hebben, dan zou die hele hypotheekcrisis niet eens gebeurd zijn.
Dat hele reddingsplan moet de obscene hoeveelheid rijkdom beschermen die de afgelopen acht jaar geaccumuleerd werd. Het moet de topaandeelhouders beschermen die 'corporate America' in handen hebben. Het moet er voor zorgen dat er niet geraakt wordt aan hun jachten en optrekjes en levensstijl terwijl de rest van de Amerikanen lijdt en vecht om de rekeningen te betalen. Laat de rijken ook eens lijden. Laat hen dat reddingsplan betalen. We besteden 400 miljoen dollar per dag aan de oorlog in Irak. Dat ze meteen een einde maken aan die oorlog en ons een volgend half biljoen besparen.
Ik moet stoppen met schrijven en jullie moeten stoppen met lezen. Ze zetten een financiële coup op in ons land. Ze hopen dat het Congres nu snel zal handelen voor wij de kans krijgen om ze te stoppen. Stop dus met lezen en doe iets. Nu! Dit is wat u onmiddellijk al kan doen:
1. Bel of mail naar senator Obama. Zeg hem dat hij niet moet proberen de rotzooi van Bush en Cheney overeind te houden. Zeg hem dat we weten dat hij handig genoeg is om dit tegen te houden en ondertussen na te denken wat we nu best zouden doen. Zeg hem dat het nu aan de rijken is om gelijk welke redding te betalen. Dat hij zijn gewicht in de schaal werpt om een moratorium op huisuitzettingen af te dwingen en een eerste stap te zetten richting universele gezondheidszorg. Zeg hem dat wij, de mensen, het toezicht moeten hebben op de economische beslissingen die ons leven bepalen en niet de baronnen van Wall Street.
2. Trek de straten op. Doe mee aan één van de honderden snel opgezette betogingen overal in het land (zeker die nabij Wall Street en Washington).
3. Bel u vertegenwoordigers in het Congres of in de Senaat. Zeg hem wat u eerder ook vertelde aan senator Obama.
Als je het verpest tijdens je leven, wacht de hel. Iedereen die dit leest, kent die basisles en heeft al ooit wel eens de gevolgen betaald van één of andere actie. In deze grote democratie, kunnen we niet toelaten dat er een set wetten en regels is voor de grote meerderheid van hardwerkende burgers en een andere set voor de elite die, wanneer ze het verkorven hebben, nog een cadeautje krijgen op een zilverplaatje. Gedaan daarmee! Niet nog eens!
P.S. Nadat ik nog wat meer details las over het reddingsplan, kan ik alleen maar zeggen dat u moet weten dat u belogen wordt. Ze zeggen dat ze gouden parachutes willen vermijden. Maar dat zegt niets over de salarissen die die managers en grootverdieners zullen binnenrijven. Volgens republikein Brad Sherman van California zullen de topmanagers onder de nieuwe regels nog altijd miljoen-dollar-per-maandloonbriefjes krijgen. Het Amerikaanse volk krijgt geen rechtstreeks eigendom in ruil voor het geld dat het overdraagt. Buitenlandse banken en investeerders zullen de toelating hebben om miljarden dollars cadeautjes te krijgen. Een groot deel van die 700 miljard dollar gaat rechtstreeks naar banken in China en het Midden-Oosten. Er is geen enkele garantie dat we dat geld ooit terug zien.
P.P.S. Uit gesprekken met mensen in Washington leer ik dat zoveel Democraten achter dat plan staan omdat Wall Street hen dit weekend een pistool tegen het hoofd hield en hen zei: geef ons die 700 miljoen dollar of we beginnen meteen de pensioenfondsen van de middenklasse op te blazen. De Democraten zijn bang dat Wall Street dat dreigement zal uitvoeren. Maar dit is niet het moment om nu de nek in te trekken of om zich te gedragen als de typische Democraat die we kennen van de voorbije acht jaar. De Democraten schonken Bush een gestolen verkiezing. De Democraten gaven Bush de stemmen die hij nodig had om een soeverein land binnen te vallen. Toen ze het Congres in handen kregen in 2007, weigerden ze de oorlog stop te zetten. En nu laten ze zich medeplichtig maken aan de misdaad van de eeuw. We moeten ze nu bellen en nee zeggen. Als we hen nu laten doen, stel u dan eens voor hoe moeilijk het wordt om iets goed te laten gebeuren eenmaal president Obama in het Witte Huis zit. Deze Democraten zijn maar zo sterk als de ruggengraat die we hen geven. Bel het Congres nu.

Twee soorten schurken.  27 juni 2008
De internationale overeenkomst uit 2007, die een einde moet maken aan het Noordkoreaanse atoomprogramma, wordt tot nu toe grotendeels volgens plan uitgevoerd. Dat roept de vraag op waarom het conflict rond het Iraanse atoomprogramma eigenlijk niet op dezelfde manier van zijn scherpte kan worden ontdaan. Het antwoord is dat beide gevallen heel verschillend zijn en Noord-Korea en Iran in de wereldpolitiek een totaal verschillende plaats innemen. Het economisch doodzieke Noord-Korea heeft ondanks het bezit van kernwapens nooit een serieuze militaire bedreiging gevormd.
Als Iran over kernwapens zou beschikken zou het wel een bedreiging vormen en niet alleen voor Israël. Tot nu toe is er overigens geen bewijs voor dat Iran dit van plan zou zijn. Er bestaat slechts een verdenking dat het huidige Iraanse atoomprogramma niet alleen voor energieproductie, maar ook voor de ontwikkeling van wapens zou dienen. Noord-Korea ligt geografisch niet centraal en beschikt ook niet over noemenswaardige grondstoffen.
Iran beschikt daarentegen over de in omvang tweede gasvoorraad en derde olievoorraad ter wereld en ligt in het hart van een strategische regio.
Het belangrijkste doel van Washington is om te verhinderen dat Iran de strategische partner van Rusland, China en India wordt.
De VS willen het land weer "in het westerse kamp brengen" en daarmee onder hun invloed. En in elk geval de regering Bush is ervan overtuigd dat dit doel niet zonder gedwongen regimeverandering in Teheran is te bereiken. De strijd over het Iraanse atoomprogramma is alleen maar een middel tot dit doel.
Bron: Andreas Zumach in Die Tageszeitung (BRD),

Stop de oorlogsmachine: confronteer de militaire ronselaars.
Als voormalig sergeant-marinier die tijdens mijn tweede uitzending naar Vietnam op 20 januari 1968 werd neergeschoten en sindsdien vanaf borsthoogte verlamd ben, geef ik mijn volledige steun en bewondering voor al degenen die nu betrokken zijn bij de heldhaftige strijd om de militaire recrutering in Berkeley en het hele land te stoppen.
Wie kent beter de complete immoraliteit en misleiding van de militaire ronselaars dan degenen die tientallen jaren geleden samen met onze vaders dezelfde recruteringsbureaus binnen gingen. We dachten dat ons de waarheid verteld werd en kwamen er pas later achter dat we verschrikkelijk misleid en verraden waren. Veel van ons hebben met het leven, met jaren van lijden en een lichaam en geest die nooit meer hetzelfde zullen worden, betaald voor het bedrog. Was er maar iemand geweest die ons gewaarschuwd had, had er maar iemand de moed gehad om zich uit te spreken tegen de dwaasheid waar we toe verleid werden, had er maar iemand ons beschermd tegen de ronselaars wiens enige doel was hun target te halen.
Het is tijd om de oorlogsmachine te stoppen. Kostbare Amerikaanse en Iraakse levens staan op het spel, en militaire ronselaars moeten overal geconfronteerd worden, op elke middelbare school, elke universiteit, elk recruteringsbureau, elke straathoek, elke kleine en grote stad in heel Amerika. We moeten ze duidelijk maken dat ze een bedreiging zijn voor onze samenleving, voor onze kinderen en alles wat we koesteren als waardevol.
Ron Kovic in Truthdig (VS), 28 mei 2008.

'Pentagon trekt Buitenlandse Zaken steeds meer naar zich toe'
WASHINGTON, 7 maart 2008 Het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten wordt steeds meer gedomineerd door het Pentagon, en het Congres doet daar vrijwel niets aan.
Dat zeggen verschillende mensenrechtenorganisaties in een nieuwe gezamenlijk rapport "Ready, Aim, Foreign Policy".
De dominante positie komt er niet enkel door de nieuwe militaire hulp en trainingsprogramma’s die door het Pentagon gecontroleerd worden, maar ook door de groeiende macht van de “combatant commanders”, topofficieren die de militaire operaties in hele regio’s overzien.
Zo stelt Southcom, het commando over militaire operaties in de Caraïben en Latijns-Amerika, bijvoorbeeld voor om voortaan alle betrokken agentschappen te coördineren, ook de civiele dus, om “tegemoet te komen aan alle uitdagingen die zich in de regio stellen.” De bevelhebber van Southcom, Admiraal James Stavridis beschreef de rol van zijn dienst eerder dit jaar als volgt: “We willen als een grote rol velcro zijn, waar andere agentschappen zich kunnen aan vastklitten om samen te doen wat gedaan moet worden in deze regio.”
Het nieuwe rapport werd opgesteld door het Washington Office on Latin America (WOLA), het Centre for International Policy (CIP), en het Latin America Working Group Education Fund (LAWG). Het beschrijft hoe de balans van de Amerikaanse invloed in Latijns-Amerika steeds meer overslaat van civiele naar militaire agentschappen.
Niet enkel Latijns-Amerika
Maar volgens de drie groepen is de situatie dezelfde in de rest van de wereld. “Onze organisaties focussen op Latijns-Amerika, dus we kunnen daar de meeste voorbeelden van geven”, stelt het rapport. “Maar de trend tast de hele buitenlandse politiek van de VS aan.” De organisaties roepen het Amerikaanse congres op om de controle opnieuw bij de civiele instanties te leggen, zoniet zal de “controle van de bevolking, van het congres en zelfs van de diplomatie verminderen, zullen de mensenrechten in gevaar komen en zal de macht van de VS enkel nog op militaire macht steunen”.
Het is niet het eerste rapport dat waarschuwt voor de toenemende militarisering van het Amerikaanse buitenlandse beleid. In mei 2007 publiceerde ook het Centre for Public Integrity (CPI) cijfers over de stroom van miljarden dollars naar projecten van het Pentagon die steun boden aan repressieve regimes zoals Pakistan, Djibouti, Oezbekistan, en Ethiopië. Stuk voor stuk projecten die het ministerie van Buitenlandse Zaken waarschijnlijk niet goedgekeurd zou hebben. Het CPI toonde aan dat het Congres weinig of geen overzicht had over de bestemming van veel militaire steun.
Ook het Government Accountability Office en zelfs de Senaatcommissie voor Buitenlandse Zaken (SFRC) maken zich steeds meer zorgen over de trend. Volgens het SFRC worden “de invloed en de operaties van het ministerie van Buitenlandse zaken overspoeld door de initiatieven van het Pentagon, dat over veel meer mankracht en middelen beschikt.”
De verschuiving is inderdaad deels te verklaren door het enorme verschil in middelen. Het Pentagon beschikt over een jaarlijks budget van 600 miljard dollar, meer dan alle andere buitenlandse strijdkrachten samen. Het ministerie van Buitenlandse Zaken moet het doen met amper 30 miljard dollar.
Het verschil in schaal kwam pijnlijk tot uiting in Irak, waar het Pentagon er zich over beklaagde dat Buitenlandse Zaken en andere civiele agentschappen niet genoeg personeel en expertise hadden om de heropbouw te coördineren. Als gevolg daarvan vloeiden miljarden dollars economische steun via het Militaire Ingenieurscorps, en niet via het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling (USAID). (IPS)

Zoek de verschillen tussen Barack Obama en Hillary Clinton. Pol De Vos 13-02-2008
McCain bijna zeker presidentskandidaat
De Amerikaanse kiezers willen een ziekteverzekering voor iedereen, de soldaten terug uit Irak, een ander Amerika dan dat van Bush.
Wat kunnen ze verwachten van Clinton, Obama en McCain?
McCain bijna zeker presidentskandidaat.
Na Super Tuesday heeft de 71-jarige McCain zo goed als zeker zijn nominatie binnen. Zijn republikeinse rivalen liggen ver achterop.
Bij de democraten is de strijd nog niet beslecht. Volgens berekeningen van CNN heeft Hillary Clinton (60 jaar) nu 1.100 kiesmannen, Barack Obama (47 jaar) 1.039.
Er zijn 2025 kiesmannen nodig om de nominatie binnen te halen. Mogelijk valt de beslissing pas op de Democratische conventie volgende zomer.
We bekijken hun standpunten rond de Amerikaanse gezondheidszorg en het buitenlands beleid.
John McCain is tegen een universele ziekteverzekering. Hij gelooft niet in staatsinmenging en wil de prijzen verlagen door de concurrentie tussen de privéverzekeringsfirma’s te verhogen.
Hij steunde de invasie in Irak in 2003, net als de meeste andere buitenlandse beslissingen van Bush.
Hij bekritiseerde ex-defensieminister Rumsfeld vooral omdat hij te weinig troepen naar Irak had gestuurd. Hij wil nog altijd het troepenaantal verhogen.
“Een overwinning in Irak zal nog bloed, zweet en tranen kosten”, weet hij. Toen iemand hem begin dit jaar vroeg wat hij dacht van de uitspraak van Bush dat “de VS nog 50 jaar in Irak zullen blijven”, was zijn antwoord: “Maak er honderd van!”.
McCain is ook een vurige verdediger van Israël, hij steunde de inval in Libanon tijdens de zomer van 2006. Als ex-krijgsgevangene in Vietnam is hij wel tegen de nieuwe ‘ondervragingstechnieken’ – lees martelpraktijken – die Bush goedkeurde.
En de gevangenis in Guantanamo zou hij “onmiddellijk sluiten”.
Beiden dikke vrienden van Israël
Hillary Rodham Clinton verdedigt een American Health Choices Plan voor algemene gezondheidszorg. Dit blijft grotendeels gebaseerd op privéverzekeringen, maar zou miljoenen mensen toegang moeten verschaffen tot gezondheidszorg.
Kostprijs 110 miljard dollar per jaar, te betalen door de werkgevers en dankzij het terugschroeven van de belastingverminderingen van Bush. De Washington Post noemde haar een havik op het vlak van de buitenlandse politiek.
Clinton is een harde verdediger van ‘de veiligheid van Israël’, ook zij steunde de inval in Libanon in 2006, “want Israël verdedigt de Amerikaanse waarden”.
In oktober 2002 stemde Hillary voor de oorlog tegen Irak. In februari 2007 nam ze daar geen woord van terug.
Tijdens een debat tussen de democratische presidentskandidaten in Las Vegas op 16 januari stelde ze nog duidelijk, net als Barack Obama trouwens, dat zij niet kon garanderen dat alle VS-soldaten uit Irak zouden zijn tegen het einde van haar eerste presidentieel mandaat van vier jaar.
Maar beiden waren ze voor een beginnende terugtrekking binnen de twee maanden na hun aantreden. Als ‘first lady’ was ze tijdens het presidentschap van Bill Clinton voorstander van de interventie in Haïti (1994), de oorlog in Bosnië (1995) en de Kosovo-oorlog (1999). Voor het begin van die laatste oorlog telefoneerde ze haar man vanuit Afrika. Ze zegt zelf: “Ik drong aan op bombardementen.”Barack Obama verdedigt een “universele gezondheidszorg” voor de Amerikanen. Hij vindt het fout dat 47 miljoen Amerikanen niet verzekerd zijn.
Hij heeft een plan om de (privé)verzekeringen sterk in prijs te laten dalen, “méér dan gelijk welke andere democratische presidentskandidaat”.
Obama was een vroege tegenstander van de oorlog in Irak. In oktober 2002 bleef Obama bij de stemming in de Senaat afwezig.
Op een antioorlogsmeeting stelde hij toen: “Ik ben niet tegen alle oorlogen. Ik ben tegen domme oorlogen.” Toch heeft Obama in de Senaat niet elk voorstel ondersteund tegen het verder financieren van de Irak-oorlog.
Er is nood aan “de bouw van het eerste echte leger van de 21ste eeuw en aan wijsheid over hoe het te ontplooien”, vindt Obama. Hij wil “een uitbreiding (!) van het VS-leger met 65.000 soldaten en 27.000 mariniers”, een idee dat defensieminister Robert Gates vandaag al verdedigt.
Obama prees Ariel Sharon in zijn strijd tegen Hamas en verdedigde de inval van Israël in Libanon. Hij noemde Israël “onze sterkste bondgenoot in de regio” en verdedigde dat “we onze unieke defensierelatie met Israël moeten bewaren door massale militaire hulpverlening”.
Net als Hillary Clinton is Obama voor het vlotter verlenen van papieren aan illegale migranten. Toch stemden beiden in september 2006 voor de bouw van de 1.100 km lange afsluiting op de Amerikaans-Mexicaanse grens.
 

2007

Naar een Amerikaans systeem voor de gezondheidszorg? ( film SiCKO)
Vrijdag 16 mei organiseerde de abvakabo-fnv afdeling Zeeuws-Vlaanderen een diskussie bijeenkomst in het kader van de ontwikkelingen binnen het systeem voor gezondheidszorg in Nederland.
De vraag was: “gaat Nederland (Europa) dezelfde weg op met het gezondheidssysteem als de VS, of (nog) niet? “.
Uitgenodigde sprekers waren Henk van Gerven (lid 2de kamer voor de SP) en Arnold Schelfhout (lid Raad van Bestuur ZorgSaam Zeeuws-Vlaanderen).
De film SiCKO van M. Moore werd vertoond, waarna de sprekers een korte reaktie op de film, maar vooral op de op gang zijnde ontwikkelingen binnen Nederland konden, geven.
In de film SiCKO geeft M. Moore aan hoe het systeem van gezondheidszorg, het verzekeringssysteem momenteel werkt in de VS.
Van de 300 miljoen Noord-Amerikanen zijn er 50 miljoen niet verzekerden, de film handelt evenwel over de 250 miljoen wel verzekerde Noord-Amerikanen. In de praktijk blijkt, dat alles rondom het geld draait (winsten) zelfs als dat op de rug van zieken e.d. kan geschieden. Verzekeringen in de VS gaan er bij hun verzekerden met de “stofkam”door om elke aanspraak te kunnen herleiden tot een afwijzing.
Kortom, in de VS is gezondheid een middel om vette winsten te maken, gelijk aan al de rest waar winst kan worden op gemaakt.De mens is slechts een middel, zijn gezondheid ook.
Nederland loopt zelf strak in de pas binnen het Verenigde Europa, meer zelfs tracht voorop te lopen in het Amerikaniseren van haar samenleving, op alle vlakken. De privatisering van de gezondheidszorg is daar een onderdeel van.
Dhr. Henk van Gerven (SP) benadrukte erg, dat wij ons niet moeten laten wijs maken dat gezondheidszorg onbetaalbaar is of wordt. Gezamenlijk verzet tegen de op gang zijnde ontwikkelingen is meer dan noodzakelijk, liefst ook in samenwerking met anderen, zoals de vakbeweging. Een negatieve instelling –wij kunnen het niet veranderen e.d.- levert zeker geen voordeel op, integendeel, dan wordt de negatieve trend verder gezet. De SP ziet in elk geval de gezondheidszorg en de sociale aanpak er van (geen privatisering dus) als een heel belangrijke doelstelling.
Dhr. Arnold Schelfhout schatte de ontwikkelingen nog iets positiever in, hij zag de situatie vanuit de VS nog niet zomaar overgeplaatst naar Nederland (Europa), maar vroeg vooral aandacht voor onderlinge solidariteit en gezondheidszorg in het kader van preventie, afdoende preventieve maatregelen. Gezond leven, hygiëne e.d.
Vanuit de zaal werd wel geconstateerd dat er al diverse ontwikkelingen zijn die in de richting van het VS-systeem wijzen, 5 voor 12 dus! Bijvoorbeeld, zorgverzekeringen staan nu al alle behandelingen niet meer toe, de polissen worden in ’t geniep lichter gemaakt, de prijzen stijgen, monopolisering van de zorgverzekeringen (steeds minder zorgverzekeraars door fusies), … .
Gekonkludeerd werd verder nog, dat een land als Nederland blijkbaar liever officieel 800.000 euro per dag blijkt uit te geven aan de “opbouw” van Afghanistan middels gebruik maken van bommen, granaten en alle mogelijke vernietigingstuig. Een bezettingsoorlog die overigens niet kan worden gewonnen.
Net zo min als wij ons moeten laten aanpraten dat de gezondheidszorg onbetaalbaar is of wordt, net zo min moeten wij ons laten aanpraten dat de vergrijzing onbetaalbaar wordt.
Financiële middelen genoeg, alleen waar deze zitten dat is het probleem.
De avond werd bezocht door ruim een 45-tal personen. De aktiviteiten van de vakbond in dit kader, maar ook in andere kaders werden positief beoordeeld.
Niet-leden werden een stuk dichter bij de bond gebracht! Via de website reageerden nog diverse mensen positief op het initiatief.
Dankzij vakbondsverzet werd bijvoorbeeld de Europese Havenrichtlijn afgevoerd, werd de Bolkensteinrichtlijn in Europa “afgeschaafd”.
Het vakbondsverzet tegen o.a. het ontslagrecht leidde ertoe dat de sociaal-demokraten van de PvdA een andere houding aannamen en het onstagrecht (voorlopig ?!) in de koelkast terecht kwam.
In Europees verband heeft de PvdA wel de flexicurity-ideologie tot de eigen ideologie gemaakt.
Luk Brusselaers
Bestuurslid abvakabo-fnv Z.Vl. (organisatie evenementen)

Vrije val dollar riekt naar complot. 8 December 2007.
Het economisch beleid van de VS lijkt de laatste vlucht te beschrijven van een kamikazepiloot.
Vanwaar dit beleid? Wat zit erachter? Deel van het beleid is de veel bekritiseerde belastingteruggave door Bush.
Vriend en vijand zijn het erover eens dat het grootste voordeel hierbij wordt behaald door de rijkere Amerikanen.
Terwijl sociale vangnetten worden weggehaald, krijgen voornamelijk de rijken veel belastinggeld terug.
De rijken worden rijker, de armen worden armer.
Mede hierdoor, maar natuurlijk ook door de druk op de balansen door de militaire uitgaven, heeft de VS zo'n hoge schuldenlast opgebouwd dat het onvermijdelijk lijkt dat ze eronder zullen bezwijken.
Dat kan toch niet de bedoeling zijn ?
Maar misschien is het wel de bedoeling, want intussen hebben Bush en zijn rijke vrienden hun schaapjes op het droge.
Het ontbreken van een sociaal vangnet en een ingestorte economie kan hen dan inmiddels niet meer deren.
Sterker, een ingestorte economie zorgt voor lage beurskoersen.
Niemand heeft in die economische toestand nog geld de aandelen te kopen, behalve Bush en consorten.
Vervolgens begint de opbouwfase van de economische curve en de rijken bezitten dan nog meer dan eerst.
Ze lijken nu al de dienst uit te maken ondanks de schijn van democratische 'checks and balances', maar dan zullen ze oppermachtig zijn.

Massale desertie uit leger Verenigde Staten.
Vredesactivisten uit de VS berichten dat er sinds het begin van de Irakoorlog meer dan 10.000 soldaten zijn gedeserteerd uit het leger van de VS.
Sinds deze week worden in Duitsland een aantal manifestaties gehouden met daar wonende Amerikaanse burgers en leden van de Amerikaanse organisatie Iraq War Veterans against the War (IVAW) om de aandacht te vestigen op de sterker wordende verzetsbeweging tegen de oorlog in Irak in de VS en het toenemend aantal deserties.
De bijeenkomsten worden georganiseerd door de mensenrechtenorganisatie Connection e.V en de [organisatie van dienstweigeraars] DFG-VK onder het motto "Stemmen uit de VS tegen de oorlog".
Volgens Aimee Allinson (zelf diensweigeraarster) en Lori Hurlebaus van de Amerikaanse vredesorganisatie Courage to Resist zijn er sinds het begin van de Irakoorlog minstens 10.000 VS-soldaten gedeserteerd of hebben met succes een aanvraag ingediend om voortijdig de dienst te verlaten.
De twee vredesactivistes denken echter dat veel deserties nog verzwegen of statistisch niet verwerkt worden.
Ze gaan uit van "meer dan 14.000 gevallen." Daar staat tegenover dat vooral op het platteland van de VS de recrutering voor het leger steeds agressiever wordt.
Een videospelletje over dienst nemen in het "glorieuze Amerikaanse leger" wordt door recruteringsofficieren van het Pentagon al onder tienjarigen uitgedeeld.
Bron: Die Tageszeitung (BRD), 27 oktober 2007

Eén op tien Amerikanen heeft niet genoeg te eten.   Washington, 16 november 2007
Ruim 35 miljoen van de 294 miljoen Amerikanen, dat is ruim één op tien, hadden vorig jaar niet altijd genoeg te eten.
Dat is een stijging met bijna 400.000 mensen in vergelijking met 2005, zegt het Amerikaans ministerie van Landbouw.
Onder de 35 miljoen mensen met ‘voedselonzekerheid’ waren er 12,6 miljoen kinderen. Dat betekent dat bijna één op de vijf Amerikaanse kinderen niet het hele jaar door genoeg voedsel had, of in elk geval maaltijden niet het hele jaar door als vanzelfsprekend kon beschouwen.
Van de 35,5 miljoen mensen met voedselonzekerheid, leefden er 11,1 miljoen in huishoudens met een “zeer lage voedselzekerheid”, een nieuwe term voor wat de regering eerder “voedselonzekerheid met honger” noemde.
Dat is 4 procent van de bevolking. In 2005 waren dit er maar 10,8 miljoen. Van de zwarte en Spaanstalige huishoudens had een vijfde niet altijd genoeg op tafel.
Het onderzoek is gebaseerd op huishoudens; daklozen zijn dus niet meegerekend.
De gegevens stemmen overeen met recente armoedecijfers van de Amerikaanse regering.
Het aantrekken van de economie heeft in de afgelopen vijf jaar niet geleid tot een vermindering van de armoede in de VS.
De armoedegrens is door het Ministerie van Volksgezondheid vastgesteld op een jaarinkomen van 10.210 dollar (6.974 euro), vermeerderd met 3480 dollar (2.377 euro) voor elk extra gezinslid.
Ongeveer 12,3 procent van de bevolking leefde in 2006 onder deze armoedegrens, dat is weliswaar iets minder dan de 12,6 procent van 2005, maar meer dan de 11,3 procent van 2000.
Absoluut gezien is het aantal armen in zes jaar tijd met 5,4 miljoen toegenomen.
Het woensdag gepubliceerde rapport komt op een moment dat het Congres debatteert over de Farm Bill, een vijfjarenprogramma dat alles behelst dat met landbouw en voedsel te maken heeft.
“De Verenigde Staten zijn het enige geïndustrialiseerde land dat nog steeds honger accepteert binnen haar grenzen”, zegt David Beckmann, directeur van de organisatie Bread for the World.
Jim Weill, directeur van het Food Research and Action Centre, waarschuwde dat de situatie sinds december 2006 nog is verslechterd.
“Omdat de kosten voor voedsel, energie en huisvesting blijven stijgen en lonen stagneren of teruglopen, raken huishoudens steeds meer bekneld.
De programma's die zich hebben bewezen, moeten worden uitgebreid.”
Hiermee wijst hij bijvoorbeeld op de voedselbonnen die de regering iedere maand aan meer dan 26 miljoen mensen uitdeelt, om voedsel mee te kopen.
“Een bon ter waarde van gemiddeld één dollar is gewoonweg niet voldoende om een voedzame maaltijd mee te kopen.” (Abid Islam, IPS)