Libanon.
2009
2008
2007
2006
Miljoenen Libanezen hebben massaal gedemostreerd.
Miljoenen Libanezen hebben massaal gedemostreerd tegen hun huidige
regering die volgens hun te sterk pro-vs gericht is.
Onze media met G. Bush op kop liegen wanneer ze zeggen dat het Hezbollah
extremisten zijn die Libanon trachten te destabiliseren.
Onze media verkondigen alsmaar dat Syrië en Iran achter deze demonstraties
zitten.
Maar onze media met Bush op kop zijn al even leugenachtig over Libanon bezig
zoals ze altijd bezig waren over Irak.
De Libanezen protesteren tegen het door de VS gesteunde regime van F. Siniora.
De protesterende Libanezen zijn zowel Shiïetische als Sunni moslims, Orthodoxe
en Maronietische kristenen, Druzen en Armenen, kommunisten, socialisten en
nationalisten.
Het zijn leden van verschillende politieke stromingen, vakorganisaties,
studentengroepen en vrouwenorganisaties.
Libanon telt 17 erkende geloofsovertuigingen, maar tijdens de demonstraties
tegen Siniora waren ze allemaal in één blok verenigd.
Een gematigde eis van de Libanezen is, dat er een nieuwe regering moet komen
waarin de nationale oppositie een grotere vertegenwoordiging moet krijgen, maar
het is duidelijk dat er meer op spel staat.
De massale demonstraties hebben de heersende krachten met hun gepriviligeerde
ekonomische basis in Libanon al danig verontrust.
Om nog maar niet te spreken van de onrust die er is teweeg gebracht in het Witte
Huis en het Pentagon Washington, Downing Street Londen en het Elysee in Parijs.
Washington heeft Irak omgevormd tot een bloedig slagveld in naam van de “demokratie”.
In naam van de “vrede” onderdrukt Isaraël de Palestijnen en vermoord ze.
Wanneer nu de Libanezen verenigd en dwars van sektarisme hun demokratische
rechten opeisen dan roept het Witte Huis en de Westerse media dat het om
“ekstrimisten” en “terroristen” gaat! Luk Brusselaers 15/12/06.
Libanon herrijst en New-Orleans wacht.
Het verhaal van heropbouw op twee verschillende plaatsen.In het Midden-Oosten,
een maand na de vernietigende bombardementen uitgevoerd door Israël op
woonwijken, hospitalen, scholen enz., krabbelt het volk van Libanon terug op, en
keren zij terug naar hun huizen. In de Verenigde Staten, een goed jaar na de
storm Katrina, is het volk van New-Orleans nog bezig om terug te kunnen keren
naar hun woning.
Libanon vergelijken met New-Orleans lijkt misschien vreemd. Immers, Libanon is
getroffen door een oorlog terwijl New-Orleans getroffen werd door een
natuurlijke ramp. Toch is het nuttig om een vergelijking te maken tussen de
wijze van hulpverlening aan de slachtoffers in beide getroffen gebieden.
In de V.S., New-Orleans werd de hulpverlening geleid door FEMA (Federal
Emergency Management Agency). In Libanon werd de hulpverlening georganiseerd
door Hezbollah. Hezbollah, een verzetsorganisatie, die de Israëlische invallers
danige verliezen heeft toegebracht en die in feite de Israëlische aanvalsoorlog
heeft afgeslagen, door Bush betiteld als terroristen.
De Hulpverlening.
In New-Orleans, werd de bevolking die de stad niet kon verlaten, inbegrepen de
zieken en de bejaarden, diegenen die zich geen vervoer konden veroorloven, de
armen, achtergelaten in de stad. Toen Katrina de stad trof, verdronken velen van
hun. De duizenden, ook ouderen en zieken, die zich wel konden verplaatsen of
konden vervoerd worden, werden door de stad aangemoedigd om te verzamelen in de
Superdome, tot de storm voorbij zou zijn. Na de storm verbleven zij daar nog 5
dagen, zonder medische hulp, geen sanitaire voorzieningen, beperkt drinkwater en
voedsel. Velen van hun stierven. Zo’n 3000 anderen kwamen in het Convention
Center terecht en hadden dezelfde problemen als de mensen in de Superdome. Alle
dagen toonden de TV-stations mensen die zich op allerlei plaatsen bevonden zoals
op de daken van hun huizen, met borden “help us”. Mensen in de Superdome die
smeekten om voedsel en water of om medische bijstand. Het hoofd van de FEMA
Michael David Brown zegde dat zij zich de omvang van de ramp niet realiseerden
tot dagen daarna. Hij had nog 4 dagen nodig om de hulpverleners te redden.
In Libanon, Hezbollah, organiseerde het verzet en de verdediging van de steden
en dorpen, terwijl ter zelf der tijd gestart werd met hulpverlening aan de
getroffen bevolking vanaf de moment dat Israël met de bombardementen begon. Het
Libanese verzet organiseerde het ambulancevervoer en de groepen die puinruimden
om mensen daar van onderuit te halen. Het verzet hielp duizenden zich te
herhuisvesten in scholen, parken en huizen. (Christian Science Monitor, 16 Aug.
). In Beiroet alleen al, organiseerde Hezbollah 10 mobiele medische teams die
duizenden mensen hielpen. In een Hezbollah-keuken dicht bij Beiroet, werden meer
dan 8000 maaltijden per dag bereid. Dat was slechts een gedeelte van de meer dan
50.000 maaltijden die dagelijks in Beiroet, door hun werden verdeeld.
In New-Orleans, werden de geëvakueerde families vanuit de Superdome en het
Convention Centre verspreid over het grondgebied van de VS. Ouders werden
gescheiden van hun kinderen, sommigen wisten niets over de achtergebleven
familieleden, waren ze nog in leven of niet? Drie maanden na Katrina waren er
6500 mensen nog niet “geteld” en meer dan 400 lichamen waren nog steeds niet
geïdentificeerd, volgens het Nationale Centrum voor vermiste ouderen.
In Libanon, binnen de 24-uur na de wapenstilstand, had Hezbollah een “hotline”
voor hulp aan vluchtelingen. Vluchtelingen werden zo vlug als mogelijk terug
geholpen naar hun oorspronkelijke woonplaats, volgens de Libanese TV.
In de Superdome, bleven levenloze lichamen 4 tot 5 dagen liggen bij warme
temperaturen. Naaste familieleden van de overledenen werden gedwongen hun doden
achter te laten gedurende de evakuatie, soms onder bedreiging van vuurwapens.
Lichamen werden achter gelaten in het water, velen om later terug ontdekt te
worden door hun familieleden na hun terugkomst, na maanden! Geëvakueerden konden
hun overleden familieleden geen deftige begrafenis geven omdat zij daartoe niet
de financiële middelen hadden.
Na de wapenstilstand in Libanon, werden de overledenen allen deftig begraven,
dat kreeg ook prioriteit. Het verzet begon onmiddellijk met het uitgraven van de
overledenen uit de puinhopen en identificeerde deze. De lichamen van overledenen
werden bewaard tot de familieleden terugkeerden en voor een begrafenis konden
zorg dragen. Grote begrafenisbijeenkomsten werden gehouden, betaald door het
verzet, waardoor buren elkaar konden sterken en hulp verlenen.
Verzameld in hotels overal in het land, zonder werk en bronnen van inkomen,
werden de New-Orleans vluchtelingen door Washington bedacht met een maksimum van
2.000 dollar, per familie om te leven. Dat was meestal slechts genoeg om voor 2
weken een hotelkamer te huren. De media lanceerden direkt ook een rascistische
kampanje over mensen die de 2.000 dollar zouden misbruiken, over bedriegers die
geen recht zouden hebben op het geldbedrag. In December kregen de in hotels
gehuisveste vluchtelingen 15 dagen de tijd om de hotels te verlaten, terwijl er
geen verdere voorzieningen voor hun werden getroffen.
Het recht op terugkeer.
Op 14 augustus liet Sheik Hassan Nasrallah weten, dat er geld beschikbaar werd
gesteld voor de aanschaf van degelijke huisraad en meubels plus een jaar huur
voor elke Libanese familie die haar huis verloren was ingevolge de oorlog.
Beginnende bij de armste wijken in Beiroet, verstrekte het verzet 12.000 dollar
per familie (New York Times Aug. 16). Een jaar na de ramp in New-Orleans leven
nog duizenden daar tussen de ruïnes die zich mijlen ver uitstrekken, met de
herinneringen aan de dood, overal.
Niets werd er gedaan voor de heropbouw van bepaalde wijken, de meerderheid van
de Afro-Amerikaanse woonwijken is nog steeds gevuld met rommel en modder. Vele
bewoners zouden van bij de aanvang maar al te graag mee de
opruimingswerkzaamheden hebben georganiseerd, maar de eerste maanden na de vloed
werden zij verbannen uit hun woongebieden.
In Libanon, de dag van de wapenstilstand (14 Aug.) terwijl Israël zijn leger
terug trok, waren er al rapporten van honderden Hezbollahstrijders verspreid
over dorpen en steden in Libanon, die aktief waren in het organiseren van
opruimen en vaststellen van de schade. Mensen met buldozers waren al aktief
bezig om puin te ruimen en de wegen opnieuw vrij te maken. Enkele dagen na de
wapenstilstand waren alle wegen opnieuw berijdbaar.
In New-Orleans ondernam de Bush-administratie Aktie om de terugkeer van de
Afro-Amerikanen naar hun eigen woongebieden onmogelijk te maken.
In september 2005 weigerde een grote verzekeringsmaatschappij (Allstate)
uitbetaling aan huiseigenaren die stormvloedverzekeringen hadden lopen. De
maatschappij beriep zich er op, dat de woningen vernield werden door de wind en
niet door het water. (MarketWatch, 20 Sept. 2005).
In oktober 2005 kwam de Bush-administratie haar afspraak niet na, om enkele
duizenden homemobiels te leveren ten behoeve van tijdelijke huisvesting.
Ondanks gedane beloften aan de New-Orleans federale huisvesting tot verstrekken
van leningen voor heropbouw en reparaties, werd duidelijk dat er geen speciale
leningen zouden worden verstrekt terwijl zelfs werd aangedrongen vanuit het
Witte Huis om de leningen alleen te verstrekken met nog hogere renten. (USA
Today Maart 15).
Sekretaris van een huisvestingsmaatschappij HUD ( Housing and Urban Development)
A. Jackson, liet weten, dat alleen de “beste bewoners” mochten terugkeren.
In Juni rapporteerde HUD dat slechts 2000 van de 7381 appartementen zouden
worden herbouwd, de rest werd verder afgebroken.
In Libanon verklaarde een Hezbollah zegsman: “wij hebben volledige informatie
van alle huizen die werden vernietigd of beschadigd …”. “Wij zullen of de
heropbouw financieren of zelf heropbouwen …”. Vertegenwooordigers van Jihad
al-Binaa, de Hezbollah konstruktieorganisatie, toerde door heel Libanon om
schade op te nemen en om de herstelwerkzaamheden van start te laten gaan (Beirut
Daily Star 22 Aug.)
Voor diegenen die niet konden wachten om terug te keren en nu in omstandigheden
wonen zonder dat de essentiële reparaties werden uitgevoerd of de noodzakelijke
voorzieningen opnieuw beschikbaar zijn, zijn er mobiele hulpeenheden van
Hezbollah die daar geregeld de noodzakelijke voorzieningen verstrekken.
Luk Brusselaers 27/08/06